بررسی اثربخشی مشاوره در کلینیک‌های مددکاری اجتماعی در بهبود سازگاری زناشویی زوجین در معرض طلاق شهرستان چناران

چکیده
از آنجایی که کاهش سازگاری زناشویی یکی از عوامل خطر برای بروز آسیب‌های روانی در کودکان و بزرگسالان است و نظام خانواده را که در واقع پایه و اساس یک جامعه سالم است، تهدید می‌کند. ضرورت و اهمیت پژوهش در زمینه شناخت سازگاری زناشویی و عواملی که باعث افزایش و کاهش آن می‌شوند، موضوعی مهم و اجتناب‌ناپذیر است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مشاوره در کلینیک‌های مددکاری اجتماعی در بهبود سازگاری زناشویی زوجین در معرض طلاق شهرستان چناران بود. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه ‏آزمایشی با طرح پیش¬آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه‌کننده در سال 1404 به کلینیک مددکاری اجتماعی فراسو شهر چناران استان خراسان رضوی می‌باشند. با روش نمونه گیری در دسترس از میان زوجینی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، تعداد 40 زوج انتخاب و به صورت تصادفی، در دو گروه آزمایش (20 زوج) و گروه کنترل (20 زوج) قرار گرفتند. ابزار تحقیق پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (1976) و مداخله شامل آموزش جامع بهبود سازگاری زناشویی بود. برای تحلیل استنباطی داده ها از تحلیل کوواریانس و به وسیله نرم افزار اس‌پی‌اس‌اس استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که مشاوره مددکاری اجتماعی باعث بهبود سازگاری زناشویی زوجین متقاضی طلاق مراجعه‌کننده به کلینیک مددکاری اجتماعی فراسو شهر چناران و ابعاد آن شامل رضایت زناشویی، همبستگی زناشویی، توافق زناشویی و ابراز محبت زوجین شده است.
کلمات کلیدی: مشاوره در کلینیک های مددکاری اجتماعی، سازگاری زناشویی، طلاق، شهرستان چناران