تاثیرات فردی و اجتماعی تشخیص نادرست بیماری‌های اعصاب و روان (مطالعه موردی بیمارستان اعصاب و روان رازی تبریز )

چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیرات فردی و اجتماعی ناشی از تشخیص نادرست بیماری‌های اعصاب و روان در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان اعصاب و روان رازی تبریز در سال ۱۴۰۲ انجام شد. این مطالعه به روش توصیفی–تحلیلی و همبستگی طراحی گردید تا روابط بین تشخیص نادرست و پیامدهای روانی–عاطفی و اجتماعی آن مورد بررسی قرار گیرد. جامعه آماری شامل تمامی بیماران دریافت‌کننده تشخیص‌های روان‌پزشکی اولیه در سال موردنظر بود (N=2755) و نمونه ۴۰ نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخت بود که شامل دو بخش پیامدهای فردی (۵ سوال) و پیامدهای اجتماعی (۵ سوال) با طیف لیکرت پنج‌گزینه‌ای بود. روایی پرسشنامه توسط ۱۰ متخصص بررسی و شاخص روایی محتوا (CVI) بالای ۰.۸۵ و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ برای بخش فردی ۰.۸۸، بخش اجتماعی ۰.۹۱ و کل پرسشنامه ۰.۹۰ تأیید شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ و به صورت کمی انجام شد. برای بررسی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی از آمار توصیفی (فراوانی و درصد) و برای آزمون فرضیات از آزمون‌های کولموگروف–اسمیرنوف، شاخص‌های چولگی و کشیدگی و آزمون لون استفاده شد. پس از تأیید مفروضات، تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی اثر تشخیص نادرست بر پیامدهای فردی و اجتماعی و روابط بین متغیرها به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که تشخیص نادرست بیماری‌های اعصاب و روان تأثیر معناداری بر افزایش احساس افسردگی، گیجی، کاهش اعتماد به نفس و ایجاد مشکلات اجتماعی مانند طردشدگی و محدودیت فرصت‌های شغلی و تحصیلی دارد (p < 0.05).. با توجه به یافته‌ها، توصیه می‌شود که سیستم‌های تشخیصی و درمانی بیمارستان‌ها با تأکید بر آموزش روان‌پزشکان و بهره‌گیری از راهنمایی‌های بالینی دقیق، روند تشخیص و درمان بیماران را بهبود بخشند تا پیامدهای فردی و اجتماعی منفی کاهش یابد. کلمات کلیدی: تشخیص نادرست، بیماری‌های اعصاب و روان ، عواقب فردی، عواقب اجتماعی