شناسایی و تحلیل مولفه های اصلی تدریس مبتنی بر کدهای اقناع در دوره دوم متوسطه ناحیه چهار مشهد سال تحصیلی ۱۴۰۴_۱۴۰۵

چکيده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های اصلی تدریس مبتنی بر کدهای اقناع در دوره دوم متوسطه ناحیه چهار شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و شیوه گردآوری داده‌ها، از نوع ترکیبی (آمیخته کیفی–کمی) می‌باشد. در مرحله کیفی، با بهره‌گیری از روش تحلیل اسنادی و رویکرد تحلیل استنتاجی، اسناد، کتاب‌ها و مقالات معتبر فارسی و لاتین منتشرشده در دهه اخیر (۲۰۱۵–۲۰۲۵) بررسی شد و مؤلفه‌های مرتبط با تدریس مبتنی بر کدهای اقناع استخراج و طبقه‌بندی گردید. در مرحله کمی، پژوهش به شیوه توصیفی–پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری این مرحله شامل کلیه معلمان دوره دوم متوسطه ناحیه چهار مشهد بود که از میان آن‌ها ۱۵۰ نفر به‌صورت هدفمند و بر اساس معیارهای تخصص و تجربه آموزشی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در مرحله کمی، پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته بود که بر اساس یافته‌های مرحله کیفی طراحی شد. این پرسشنامه شامل ۵ مؤلفه اصلی اقناع شامل اعتبار فرستنده، منطق پیام، جذابیت عاطفی، همسویی با هویت گیرنده و فرصت برای بازپاسخ و ۱۶ گویه با مقیاس لیکرت پنج‌گزینه‌ای بود. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته‌های پژوهش نشان داد که تمامی مؤلفه‌های اقناعی در تدریس معلمان مورد مطالعه به‌کار گرفته می‌شوند، در میان مؤلفه‌ها، اعتبار فرستنده بیشترین میانگین را به خود اختصاص داد و پس از آن به‌ترتیب منطق پیام، همسویی با هویت گیرنده، جذابیت عاطفی و فرصت بازپاسخ قرار گرفتند. کمترین میانگین مربوط به مؤلفه فرصت بازپاسخ بود که نشان‌دهنده توجه کمتر به ابعاد تعاملی، مشارکتی و پرسش‌محور در فرآیند تدریس است

واژه‌هاي كليدي: مولفه های اصلی تدریس، کد های اقناع، دوره دوم متوسطه