عوامل موثربر تمایل یا عدم تمایل به ازدواج زنان سرپرست خانوار مراکز خدمات بهزیستی مثبت زندگی شهرستان شهرکرد

چکیده
ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار، یکی از موضوعات مهم اجتماعی است که تصمیم‌گیری در مورد آن تحت تأثیر عوامل فردی، خانوادگی، فرهنگی و اجتماعی قرار دارد. شناخت این عوامل و درجه تأثیرگذاری آن‌ها می‌تواند به برنامه‌ریزی‌های حمایتی و سیاستگذاری‌های اجتماعی کمک کند. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و بررسی عوامل مؤثر بر تمایل یا عدم تمایل به ازدواج مجدد زنان سرپرست خانوار تحت پوشش مراکز خدمات بهزیستی شهرستان شهرکرد و تعیین قدرت پیش‌بینی هر یک از این عوامل بود. این پژوهش به روش ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، تحلیل مضمون نظری بر اساس ۳۴ منبع علمی داخلی و خارجی صورت گرفت تا ابعاد و مؤلفه‌های اصلی مرتبط با تصمیم زنان برای ازدواج مجدد استخراج شود. یافته‌های مرحله کیفی، چهار عامل اصلی شامل ویژگی‌ها و تجربه‌های شخصی (عوامل تعاملی و فردی)، خانواده و گذشته (عوامل بین نسلی و زمینه‌ای)، شرایط خانواده و جامعه (ساختار خانواده و نقش اجتماعی ازدواج) و باورها و دیدگاه‌ها (عوامل فرهنگی و نگرشی) را مشخص کرد. در بخش کمی، پرسشنامه‌ای ۳۰ گویه‌ای مبتنی بر نتایج کیفی طراحی شد و در بین 100 نفر از زنان سرپرست خانوار مرکز خدمات بهزیستی مثبت زندگی کد ۸۷۲ توزیع گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل توصیفی و رگرسیون چندگانه بررسی شدند. نتایج نشان داد که تمامی چهار عامل شناسایی‌شده بر تمایل زنان به ازدواج مجدد اثرگذار بودند، اما ویژگی‌ها و تجربه‌های شخصی بیشترین قدرت پیش‌بینی تمایل به ازدواج مجدد را داشت و نقش قوی‌تری نسبت به سایر عوامل ایفا کرد. عوامل خانواده و گذشته و باورها و دیدگاه‌ها نیز اثر قابل توجه و پایدار داشتند و شرایط خانواده و جامعه اثر متوسط بر تصمیم زنان نشان داد. نتایج این پژوهش می‌تواند به مدیران مراکز بهزیستی، مشاوران خانواده و سیاستگذاران اجتماعی کمک کند تا با شناخت عوامل مؤثر، برنامه‌های حمایتی و آموزشی مناسبی برای افزایش آگاهی و تسهیل تصمیم زنان سرپرست خانوار در زمینه ازدواج مجدد طراحی و اجرا نمایند.
واژه های کلیدی: زنان سرپرست خانوار، ازدواج مجدد، عوامل فردی و تعاملی، خانواده و گذشته، باورها و دیدگاه‌ها، شرایط خانواده و جامعه.